S01: Niedosyt

Nie zacząłem tworzyć muzyki z gotowym planem na siebie ani z przekonaniem że wiem co robię. Na początku po prostu chciałem nagrywać. Sprawdzać jak brzmię, próbować różnych stylów, testować różne flow i zobaczyć czy jestem w stanie stworzyć coś, czego sam chciałbym słuchać. Pierwsze wydania były bardziej zbiorem eksperymentów niż przemyślanymi ruchami. Czasami miałem pomysł, ale nie potrafiłem go dobrze przełożyć na to co faktycznie chciałem osiągnąć. Nie widziałem jak to ugryźć. Często nagrywanie sprawiało mi fun, nawet jeśli po czasie wiedziałem, że efekt mógłby być znacznie lepszy.

Z biegiem czasu widzę jak wiele musiałem się nauczyć. Od szukania własnego flow, przez nagrywanie i miksowanie wokali, aż po zrozumienie, że dobra muzyka to nie tylko mocny bit, chwytliwy tiktokowy refren czy odpowiednio brzmiący wokal. To również atmosfera, emocje i coś co zostaje w głowie po przesłuchaniu numeru. Nie każdy mój „projekt” był udany i nie będę udawał że było inaczej. Każdy z nich był jednak częścią drogi, dzięki której powoli zaczynałem rozumieć w jakim kierunku chcę iść.

Pierwszym albumem przy którym poczułem, że zaczynam tworzyć coś bardziej własnego, był „TLEN”. Muzyka stała się wtedy dla mnie czymś więcej niż zajawką. Zacząłem opowiadać o mojej niezbyt kolorowej przeszłości i oludziach którzy pojawiali się w moim życiu. Stopniowo zacząłem poruszać coraz więcej osobistych tematów, a razem z nimi przychodziła coraz większa świadomość tego, co chcę przekazać. W międzyczasie rozwijałem się również od strony technicznej i próbowałem docierać do ludzi, między innymi przez TikToka.

Muzyka od początku była dla mnie także sposobem na spędzanie czasu z ludźmi, z którymi dobrze się czuję. Wspólne nagrywanie, kręcenie klipów, i numery nagrywane bardziej dla zabawy niż dla jakiegokolwiek konkretnego celu są równie ważną częścią tej historii. Projekty takie jak „wspaniałe akompaniamenty” z Pawłem, czy „TRAPHOUSE” przypominają mi, że nie wszystko musi mieć głębokie znaczenie. Czasami wystarczy dobra energia i powstaje coś do czego po latach będzie można wrócić z uśmiechem. To właśnie dzięki takim momentom muzyka nie stała się dla mnie wyłącznie kolejnym obowiązkiem.

Z czasem zacząłem jednak coraz częściej wykorzystywać ją do mówienia o rzeczach, o których nie zawsze potrafię rozmawiać wprost. O relacjach, o samodestrukcyjnym przywiązaniu, własnych błędach, lękach, rozczarowaniach i sytuacjach, które zostają ze mną dłużej niż powinny. O tym jak łatwo czasami zgubić siebie, próbując być wystarczająco dobrym dla innych. O własnych słabościach, które potrafią wpływać na ludzi wokół mnie, i o potrzebie zrozumienia dlaczego niektóre rzeczy wyglądają właśnie tak, a nie inaczej.

Album „szczery do bólu” był dla mnie szczególnie ważny pod względem tekstowym. Nie chciałem już pisać wyłącznie po to, żeby to dobrze brzmiało i żeby można było pobujać do tego głową. Zależało mi na tym, żeby faktycznie coś o sobie powiedzieć, zrzucić z siebie chociaż jakąś część ciężaru, nawet jeśli nie zawsze przedstawia mnie to w najlepszym świetle. Nie uważam się za osobę, która ma wszystko poukładane. Mam swoje wady, popełniam błędy i nie zawsze potrafię poradzić sobie z własnymi emocjami tak, jak powinienem. Nie chcę też przedstawiać siebie jako kogoś, kto wszystko już zrozumiał. Właśnie dlatego łatwiej mi pisać o tych rzeczach niż udawać że mam na nie gotowe odpowiedzi.

Później pojawił się album „character development” który w pewnym sensie kontynuował tę drogę. Więcej refleksji, powrotów do przeszłości, ale też świadomość własnych zachowań i tego jak wpływają na moje życie. Zauważyłem, że za często zbyt łatwo ustępuję innym, za dużo od siebie daję i za długo próbuję zrozumieć ludzi, nawet wtedy, kiedy sam zaczynam na tym tracić.

Nie oznacza to, że chcę zamknąć się wyłącznie w smutnych, spokojnych numerach. Lubię eksperymentować z brzmieniem, zmieniać kierunki i sprawdzać jak daleko mogę przesunąć własne granice. Raz bardziej zależy mi na klimacie i emocjach, innym razem na energii, pewności siebie i wersach, które mają po prostu dobrze siąść. Nie chciałbym ograniczać się do jednego stylu, bo sam nie słucham tylko i wyłącznie jednego rodzaju muzyk, a wręcz przeciwnie.

Nie jestem artystą z dużą publicznością, nie mam za sobą większych liczb. Nie próbuję tworzyć wrażenia, że osiągnąłem więcej niż faktycznie osiągnąłem. Na ten moment słucha mnie niewielka grupa osób. Jestem na etapie na którym każde nowe odtworzenie, każda wiadomość, każda pozytywna reakcja i jakakolwiek forma wsparcia mają dla mnie znaczenie. Szczególnie doceniam ludzi, którzy są ze mną od początku, pamiętają starsze numery i widzą różnicę między tym, co tworzyłem kiedyś a tym co robię teraz.

Na chwilę obecną chcę przede wszystkim sprawdzić, jak daleko mogę z tym wszystkim zajść. Nie mam gwarancji, że się uda, i nie chcę składać wielkich deklaracji na przyszłość. Wiem jedynie że nadal mam pomysły, nadal chcę się rozwijać i nie chcę zatrzymać się na poziomie, który osiągnąłem do tej pory. Chcę lepiej nagrywać, lepiej mixować wokale, pisać mocniejsze teksty i tworzyć rzeczy, które będą coraz bliższe temu, co naprawdę siedzi mi w głowie.

Właśnie z takim podejściem tworzę
„S01: Niedosyt”.

To projekt, nad którym pracuję znacznie dłużej i bardziej świadomie niż nad wcześniejszymi wydawnictwami. Zależy mi na dopracowaniu szczegółów i spójności brzmienia, tak żeby każdy numer miał swoje miejsce. Nie oznacza to, że wszystkie utwory opowiadają jedną historię albo poruszają dokładnie te same tematy. Chcę połączyć różne strony siebie, od refleksji i osobistych doświadczeń po pewność, ambicję i zwykłą chęć robienia dobrej muzyki. To kolejny krok, ale też próba pokazania ile zmieniło się od momentu w którym dopiero zaczynałem.

Przy tym projekcie postanowiłem również wyjść trochę poza samo publikowanie muzyki. Powstała autorska strona, ruszył preorder i pojawił się merch. To dla mnie coś nowego i ważnego, bo po raz pierwszy mogę rozwijać ten projekt nie tylko jako zbiór utworów, ale również jako coś co ma własną oprawę i może łączyć ludzi, którzy chcą go wesprzeć. Każde zamówienie i każda osoba, która zdecyduje się dołożyć swoją cegiełkę, realnie pomagają mi robić kolejny krok. Chciałbym przeznaczyć środki z projektu na lepszy sprzęt do nagrywania i dalszy rozwój, żeby z czasem móc tworzyć na poziomie do którego dążę.

Nie wiem dokładnie gdzie będę za rok, dwa czy pięć lat. Wiem za to, że nie chcę kiedys mieć poczucia że odpuściłem zanim naprawdę spróbowałem. Nie twierdzę że moja muzyka jest dla każdego ani że każdy musi odnaleźć w niej coś dla siebie. Jeśli jednak ktoś usłyszy w którymś numerze coś znajomego, poczuje się zrozumiany albo po prostu wróci do niego jeszcze raz, to już będzie dla mnie coś znaczyć.

Na razie jestem po prostu sobą w tym co robię. Próbuję przełożyć własne doświadczenia na muzykę, uczy się na błędach i chce zobaczyć, dokąd to mnie może zaprowadzić.

A niedosyt?
To chyba najlepsze określenie tego, co czuję do tej pory. Nie dlatego, że nic mi nie wystarcza, ale dlatego, że wiem ile jeszcze mogę zrobić. I właśnie dlatego nie odpuszczam.

Tył okładki Przód okładki
(+15PLN dostawa)
PREORDER ZAKOŃCZONY

O ALBUMIE

„S01: Niedosyt” to debiutancki album będący owocem ponad czterech miesięcy intensywnej pracy. Na krążku znajdziesz głębokie oraz refleksyjne teksty osobiste, które przeplatają się z wpadającymi w głowę, chwytliwymi refrenami i nieszablonowymi brzmieniami.

ZAWIERA

  • — Płytę CD z podpisem
  • — Jewel Box z okładkami

TRACKLISTA

  • E01: Prolog
  • E02: Anthem (ft. Dzakob)
  • E03: Hasta Luego (ft. Fima)
  • E04: Lek
  • E05: Copycaty
  • E06: DND
  • E07: Trenches
  • E08: Step by step
  • E09: Must Have
  • E10: Bonnie & Clyde
  • E11: 18-100
  • E12: Szanse (ft. fj)
  • E13: Strach
  • E14: Czas (ft. PAvvLO)
  • E15: Nowe fobie
  • E16: Larp (ft. fj)
  • E17: Yin i Yang
  • E18: Niedosyt
KONIEC PREORDERU
S01: Niedosyt © 2026
Spotify Instagram TikTok

KOSZYK

Do zapłaty:0,00 PLN
Powiększona okładka